3 Aralık engelliler günü dolayısı ile yıllardır iki engelli çocuğuyla mücadele eden Hatun Kıran pandemi kısıtlamaları kapsamında okulların uzaktan eğitime başlaması neticesinde yaşadıkları sıkıntılara dikkat çekti. İki engelli çocuk annesi Hatun Kıran, Maalesef uzaktan eğitim bizim çocuklarımıza hiç uymadı. Keşke gerekli ve yeterli şartlar sağlanabilseydi de bizim çocuklarımız yaygın ve örgün eğitimlerine devam edebilseydiler diye isyan etti.
İki engelli çocuk annesi Hatun Kıran,pandemi sürecinde çocukların eğitimlerinden uzak kalarak evde yaşadıkları sorunları şu şeklide anlatı; “Her yıl olduğu gibi bu yıl da bizler yine ihtiyaçlarımızı belirteceğiz, sizler bizi dinleyeceksiniz, acıyacaksınız, hüzünleneceksiniz, can-ı gönülden Allah yardımcınız olsun, diyeceksiniz sonra herkes kendi yaşam gailesi içinde hayatına devam edecek. Bizler de evlatlarımızla kaldığımız yerden herkes gibi devam edeceğiz. Biyolojik yaşları ile zihin yaşları çok farklı olan evlatlarımız. Bedenlerinin ihtiyaçları farklı, yeterlilikleri kısıtlı. Tüm dünyada yaşanan pandemi nedeniyle yükümüz daha da ağırlaştı. Çocuklarımızın sosyalleştiği önemli yerlerden biri hatta en önemli yer okullarımızın uzaktan eğitime geçmiş olması. Sizler de biliyorsunuz, diğer çocuklar bile online dersleri takip etmekte çeşitli etkenlerden dolayı genelde başarılı değiller. Bu durum bizim çocuklarımız için imkansız. Ekran karşısında oturabilme, komutları alabilme, yönergeleri yerine getirebilme, göz kontağı kurabilme gibi konularda çok ciddi sıkıntılar yaşanmakta. Teknolojik altyapıyla ilgili yetersizlikler, velilerin zoom gibi programları kullanmayı bilmemeleri.Maalesef uzaktan eğitim bizim çocuklarımıza hiç uymadı. Keşke gerekli ve yeterli şartlar sağlanabilseydi de bizim çocuklarımız yaygın ve örgün eğitimlerine devam edebilseydiler.Sürekli evin içinde zaman geçirmek zorunda kalmaları da davranış problemlerinin artmasına yol açmıştır. Okulda arkadaşlarıyla olmaktan mutlu oluyorlar, öğretmenleriyle yaptıkları çalışmalardan mutlu oluyorlar her ne kadar zihinsel yetersizlikleri de olsa okul, öğretmen, arkadaş kavramlarının farkında çocuklarımız. Sabah kalktıklarında okul diyorlar, servisin gelmesini bekliyorlar. Öfkeleniyorlar, sıkılıyorlar, kendi kendilerini oyalamasını bilmiyorlar, biz veliler hergün farklı, ilgi çekici etkinlikler yaptırmakta yeterli olamıyoruz. Bir de tüm bunların üstüne, basında da zaman zaman yer aldığı üzere komşular çocukların yaptığı gürültüden rahatsız olup şikayet ediyorlar. Biz ne yapalım, bunlar bizim çocuklarımız, atalım mı?”dedi.
İki engelli çocuk annesi Hatun Kıran,pandemi sürecinde çocukların eğitimlerinden uzak kalarak evde yaşadıkları sorunları şu şeklide anlatı; “Her yıl olduğu gibi bu yıl da bizler yine ihtiyaçlarımızı belirteceğiz, sizler bizi dinleyeceksiniz, acıyacaksınız, hüzünleneceksiniz, can-ı gönülden Allah yardımcınız olsun, diyeceksiniz sonra herkes kendi yaşam gailesi içinde hayatına devam edecek. Bizler de evlatlarımızla kaldığımız yerden herkes gibi devam edeceğiz. Biyolojik yaşları ile zihin yaşları çok farklı olan evlatlarımız. Bedenlerinin ihtiyaçları farklı, yeterlilikleri kısıtlı. Tüm dünyada yaşanan pandemi nedeniyle yükümüz daha da ağırlaştı. Çocuklarımızın sosyalleştiği önemli yerlerden biri hatta en önemli yer okullarımızın uzaktan eğitime geçmiş olması. Sizler de biliyorsunuz, diğer çocuklar bile online dersleri takip etmekte çeşitli etkenlerden dolayı genelde başarılı değiller. Bu durum bizim çocuklarımız için imkansız. Ekran karşısında oturabilme, komutları alabilme, yönergeleri yerine getirebilme, göz kontağı kurabilme gibi konularda çok ciddi sıkıntılar yaşanmakta. Teknolojik altyapıyla ilgili yetersizlikler, velilerin zoom gibi programları kullanmayı bilmemeleri.Maalesef uzaktan eğitim bizim çocuklarımıza hiç uymadı. Keşke gerekli ve yeterli şartlar sağlanabilseydi de bizim çocuklarımız yaygın ve örgün eğitimlerine devam edebilseydiler.Sürekli evin içinde zaman geçirmek zorunda kalmaları da davranış problemlerinin artmasına yol açmıştır. Okulda arkadaşlarıyla olmaktan mutlu oluyorlar, öğretmenleriyle yaptıkları çalışmalardan mutlu oluyorlar her ne kadar zihinsel yetersizlikleri de olsa okul, öğretmen, arkadaş kavramlarının farkında çocuklarımız. Sabah kalktıklarında okul diyorlar, servisin gelmesini bekliyorlar. Öfkeleniyorlar, sıkılıyorlar, kendi kendilerini oyalamasını bilmiyorlar, biz veliler hergün farklı, ilgi çekici etkinlikler yaptırmakta yeterli olamıyoruz. Bir de tüm bunların üstüne, basında da zaman zaman yer aldığı üzere komşular çocukların yaptığı gürültüden rahatsız olup şikayet ediyorlar. Biz ne yapalım, bunlar bizim çocuklarımız, atalım mı?”dedi.
