MUCİZE: HALA YAŞIYORMUŞUM

Bana anlamsızlığın anlamını anlat. Işığın sesini dinlet, karanlığın kokusunu duyayım. Kitabın kapağını açmadan okumayı öğret bana, imkansızı göster; ama mucize istemiyorum.

 

Şimdi…

“Şimdi” diye başlar her tasarlanmış söz. Şimdi demek o anda, yani şimdiden kazanmaktır. Şimdisi ödenmiş kazanç kutsaldır. Biz geçmişimizi harcıyor, geleceğimizi ipotekliyoruz, şimdiyi kaybetmek uğruna.

 

Siz nasıl buldunuz bilmiyorum kısacık asırların cesaretini… Bir ben bulamadım erken sabahların tasarladığı akşam vakti mucizelerini. Bulamam hiçbir akşam dakikliğinde tasasız iklimlerin mevcudiyetini.

 

Hükmü kalmadı artık hanedan tezgahının, kabız ve kısır bir sızıntıdır şimdi piyasada kısmet! Nasıl altından kalkarım bilmiyorum şaibeli cevapların. Evet bir gafletti, o bir nefretti, o sadece bir sevap değildi. Düşünmek bile istemiyorum, toklarca tüketilmesini mükellef bir sofranın…

 

Hiç endişelenmeyin melankolik bir tik deşifre ediyor tuzakları. Derdim o değil, saatim durmuş ama zaman akıp gitmiş ve ben yaşamamışım. İş mi bu Allah aşkına şıkkıdı şık şık şıklıklarla arzı endamlar? Mecburduk…

 

Biliyorsun, dışarıda gürül gürül gürültü ve havada tütün kokusu vardı, ölüm vardı, kalım vardı. Bütün hayallerimiz tepetaklak uyudu ve büyüdü.Bu fasıl da bitti. Tabiatıyla kırık gölgeler bıraktı hezeyanlar.

 

(Rodrigonun konçertosunda gitarlar ağlamıştı. Ama gitaristin yüzünde tebessüm sümbül halihazırdaydı)

 

Bir yerlerde başı boş bıraktım bir kısmımı, sarsıntılarla mukavemetim tükendi. Gezgin saatlerde üşümektir teslimiyet.

Keyifsizliğim gitmemiş mi? E gitmiş. O zaman keyifsizliğin keyfini çıkaralım. Keyifsizlikten keyfi çıkarırsan, aritmetikte, sıfır eksi bir eşittir sıfır gibidir.

Samet BALTA