"Türkiye sondan 3'üncü"

27’inci Kepirtepeliler Günü etkinlikleri nedeniyle Edirne Belediyesi Eski Nikah Salonu’nda basın toplantısı gerçekleştirildi. Toplantıya Edirne Belediye Başkanı Yardımcısı Dr. Ertuğrul Tanrıkulu, Kepirtepeliler Eğitim Vakfı Edirne Temsilcisi Havan Çevik ile Kepirtepeliler Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği Şube Başkanı Mustafa Erdaş katıldı. Düzenlenen toplantı da Köy endüstrilerinin kapanmasıyla Türkiye’nin eğitim sektöründe çok şey kaybettiğini anlatan Tanrıkulu, “OECD'nin Uluslararası Öğrenci Performansı Değerlendirmesi yani PISA’da Türkiye son 3 yıldır son sıralarda. Köy endüstrilerinin kapanmasıyla, Türkiye önemli bir eğitim modelini de kaybetmiş oldu. Aslında eğitimde bir kişi bile feda edilemezdi” dedi.

 

“BİZİ TAKLİT ETTİKLERİNİ GÖRÜYORSUNUZ”

Tanrıkulu yaptığı konuşmasının devamında; “Eğer Köy Enstitüleri'ni koruyabilseydik şu an çok farklı bir yerde olabilirdik. 20'nci yüzyılın sonu 21'inci yüzyılın başlarında 'Finlandiya Modeli' diye şu anda bütün Dünya'da önce çıkan modele baktığınızda bizi taklit ettiklerini görüyorsunuz. Ben Finlandiya Modeli'ni ve örnek gösterilen diğer modelleri inceledim. Keşke biz Köy Enstitüsü'nü yaşatabilseydik. Yaşatamadığımız için de şu an 21'inci yüzyılda eğitimde geldiğimiz seviye şu; OECD'nin Uluslararası Öğrenci Performansı Değerlendirme yani PISA’da Türkiye 3 yıldır son sıralarda” ifadelerine yer verdi.

 

“KORUYAMAMIŞIZ”

Biz o okullardan, o köy çocuklarının pırıl pırıl zekasını ne yazık ki parlatamadık. Ne yazık ki 21'inci yüzyılda geldiğimiz noktada okuduğunu anlamayan, Fen'de, Matematik'te Dünya'da neredeyse sonlarda olan öğrenciler yarattık. Sadece birer sınav makinesi haline getirdik. Şimdi diyoruz ki, 'eğitimi neden beceremedik?'. Aslında biz eğitimi becermişiz 1940'larda ama koruyamamışız. Eğitimden vazgeçemeyiz. Eğitimde bir fert bile feda edilemez. Gerçekten çok üzgünüm. Ama köy enstitülerinin böyle konuşuluyor olması ve oradan çıkan insanların dünyada çok önemli olması da o öğrencilerin ne kadar değerli olduğunu gösteriyor. Oradaki köy çocukları keman çalmayı öğrendiler, müzik yapmayı öğrendiler. Örneğin benim babam Penisilin iğnesi yapan tek insanıydı köyün. Çünkü orada öğrenmişti. Babam Kandıra'nın köyünde köylüye fideyi aşılamayı öğreten, elma kooperatifi kuran adamdı. Ama geldiğimiz noktada taşımalı eğitim, öğretmenler sadece 3 saat ders verip evine çekiliyor. Yani biz eğitimi yaygınlaştıramadık” şeklinde konuştu.