17 AĞUSTOS 1999

Türkiye’nin en karanlık günlerini yaşadığı bir gün olan 17 Ağustos 1999 yani 16 yıl önce bugün saat 03.02’de merkez üssü Gölcük olan ve 45 saniye içerisinde binlerce can alan deprem meydana gelmiştir. Facia binlerce can alıp, yaralılar ile birlikte sağ kurtulanlara ömür boyu unutulamayacak bir acı bırakmıştır. Başta Kocaeli, Sakarya, Yalova, İstanbul ile civar il ve ilçelerde büyük bir yıkıma sebep olan deprem, Ankara'dan İzmir'e çok büyük bir alanda hissedilmiştir. Türkiye’nin en büyük petrol rafinerisi olan TÜRPAŞ alevler içinde kalmıştır. Koskoca bir liman sulara gömülmüştür. Ben ve benim gibi 99 doğumlular depremi anne karnında geçirmişlerdir. Bizler ise depremin acısını, elektriklerin kesik olmasını, imkânların kısıtlı olmasını ve binlerce can kaybını olayı gören ve hisseden büyüklerimizden öğrenmiştik. İlk arama-kurtarma çalışmalarının feryatlar içinde halk tarafından yapılması imkânların kısıtlı olduğunu bilmemize yeterli oldu. Felaket haberini alınca bölgeye akın eden insanların oluşturduğu yoğun araç trafiği nedeniyle kilitlenen trafik yaralıların ulaştırılmasının gecikmesine sebep olmuştur. Ulaşım sıkıntısı ile birlikte iletişim altyapısı da çökmüştür. Binalar çökmüş, binlercesi enkaz altında hayatını kaybetmiş, kimisi enkaz altından kurtularak hayata tutunmuştur. O günden hatıralara iz bırakan büyük acıyı depremi gören ve hissedenlerden dinlemekteyiz. Gözyaşları sel olup aktı. Duyanlar ağladı, görenler ağladı, enkazdan kurtulanlar ağladı, kurtulamayıp can verenlere bütün Türkiye ağladı.

Üç bine yakın kişinin can vermesi ve 12 bin yaralının yürekleri yakan acısı. Cenazelerin kimlik tespiti, morg ve mezar sıkıntıları ile karşı karşıya kalındı. En kötü zamanı 17 Ağustos’ta geçiren Türkiye kayıpların acılarını hala yüreğinde taşımaya devam etmektedir. Böyle bir felaketin bir daha Dünya da yaşanmaması Dualarımızda.