Mumcu bugün anılıyor

Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD) Başkanı Celil Özcan, Uğur Mumcu’nun katledilişinin yıldönümü nedeniyle yaptığı açıklamada “Önümüzdeki görev sadece Uğur Mumcu’nun gerçek katillerini bulmak değil, Mumcu’nun yokluğundan yararlanarak kaybettiklerimizi geri almaktır” dedi.

 “Gerçek değer, gelmesi boşluk dolduran değil; gitmesi boşluk yaratandır” diyen, şair Özdemir Asaf’tan alıntı yapan Özcan, şunları ifade etti; Bütün düşünce fukaralığına rağmen ülkemiz, çok değerli aydınlar da yetiştirdi. Ve ne yazık ki bu değerli aydınlarımızın değerini bilmemek bir yana, pek çoğuna ağır baskı ve eziyetler yapılmış, daha acısı en parlakları siyasi cinayetlerde yaşamını yitirmiştir. Ülkemizin yüz akı aydınların başına gelenler siyasi sorumluların yüz karası olmuştur. 1980 faşist darbesi öncesi yoğunlaşan bu cinayetler 1990’lı yıllarda ivme kazanarak artmıştır.

1990 Yılının 31 Ocak günü Muammer Aksoy ile başlayan cinayetler serisi ne yazık ki durmamıştır. Cinayetleri tertipleyenler için öldürülen aydınlarımızı katledecek birden fazla “makul” neden vardır. Tertipleri yapanlar “hedefi on ikiden vurmuşlardır. Katledilenlerin yerinin doldurulamayacağını en iyi bilenler tertipçilerdir.

Ne acıdır ki katledilenlerin değerini çoğunlukla katlettirenler “dostlarından” daha iyi bilmektedir. Dostları olması gerekenler onların gerçek değerlerini ölümlerinden sonra anlayabilmişlerdir.

Uğur Mumcu da tıpkı Özdemir Asaf’ın sözlerindeki gibi değeri ölümünde yarattığı boşlukla anlaşılan yeri doldurulmaz bir aydınımızdır. Dirençli bir gençlik önderidir. İyi bir hukukçudur. Ülkemizde araştırmacı gazeteciliğin önderliğini yapmıştır. Çetin bir tartışmacıdır. İyi bir konuşmacıdır. Siyasal iktidarların korkulu rüyasıdır. Çizgiden sapan solcu geçinen liberalleri hizaya getirendir. Polemik ustasıdır. Din tüccarlarının, cemaatçilerin, silah kaçakçılarının, hayali ihracatçıların, Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlarının, vatan hainlerinin, Kürt halkının sıkıntıları üzerinden siyaset yapan feodallerin ve tatlı su aydınlarının, bölücülerin, diktatörlerin başının belasıdır.

İşte bu nedenle katledilmesi bütün bu alanlarda boşluk yarattığı gibi katillerinin kimler olduğu ya da olabileceği konusu 24 yıldır çözülememiştir.

Uğur Mumcu cinayetinin arkasındaki esas gücün kim olduğu çözülememiş, ancak katli, bütün bu çevrelerin işine yaramıştır. Çünkü bu çevrelerden her birinin Uğur Mumcu’yu katletmek için birden çok “gerekçesi” vardır. Cinayet öylesine işlerine yaramıştır ki gün gelmiş Uğur Mumcu’nun mücadele arkadaşları, içlerinde Uğur Mumcu cinayeti de olmak üzere pek çok karanlık olay üzerlerine yıkılmaya çalışılarak yıllarca Silivri zindanlarında yatarak yargılanmıştır. En yakın mücadele arkadaşı İlhan Selçuk bu nedenle kederinden ölmüştür.

Bu şekilde Uğur Mumcu bir kez daha öldürülmüş, Uğur Mumcu’nun amansız bir şekilde mücadele ettiği tatlı su aydınları bu tertiplere karşı durmak şöyle dursun, bu tertibe destek vermişlerdir. “Yetmez ama evet” diyenler şimdilerde salya sümük ağlayarak “aldatıldık” masalları anlatmaktadır.

Uğur Mumcu cinayetinden sonra meydana gelen pek çok karanlık olay, cinayet, tertip ve ihanet sonrası “Uğur Mumcu öldürülmeseydi bu olayı çözerdi” diyerek hayıflanılmış ve ne yazık ki yeni bir Uğur Mumcu ortaya çıkamamıştır.

Mumcu’nun katlinden sonra emperyalizmin desteğindeki “tarikat, ticaret, siyaset” üçgeni şeytan üçgenine dönüşmüş, özelleştirme adı altında ülkenin bütün birikimleri yağmalanmış, eğitim ve kültür hayatı çökertilmiş, hukuk sistemi yok edilip cemaatlerle iktidar arasında paylaşım alanı olmuş, güvenlik kalmamış, gericilik ve bölücülük azgınlaşmış bütün bunların üzerine gidecek basın ve siyasal yapılar da teslim alınmıştır. Ulusal onur ayaklar altına alınmıştır.

Uğur Mumcu’nun sağlığında 2 kez ele geçirilmeye çalışılan gazetesi Cumhuriyet de Cumhuriyet değerlerini sinsice yok etmeye çalışanların eline geçmiş, Cumhuriyeti kurmakla övünen partide Atatürk’e “kefere” diyenler, Seyit Rıza hayranları, bölücüler, tekkelerin açılmasını isteyenler, Atatürk fotoğraflarını indirenler üst düzey yönetici olabilmiştir.

Şimdi gözlerimizin önünde Türkiye Cumhuriyetine ölümcül darbeler indirilmektedir.

24 yıl önce 24 Ocak 1993 günü Türkiye, “Kalpaksız Kuvayı Milliyecisini” yitirmiş, Karlı sokakta patlayan bombanın estirdiği rüzgâr Türkiye’nin “mumunu” söndürmüş, karanlıkta bırakmıştır.

Önümüzdeki görev sadece Uğur Mumcu’nun gerçek katillerini bulmak değil, Mumcu’nun yokluğundan yararlanarak kaybettiklerimizi geri almaktır.