Adsız alkolikler

Adsız Alkolikler, dayanışma toplantılarıyla bir araya gelen gönüllüler olarak tanımlıyorlar. Alkol ve madde bağımlılığının pençesinden kurtulduktan sonra tedavi olmayı kabul eden bireyler “Adsız Alkolikler” adını verdikleri grupta yepyeni bir hayata güç birliği içinde ulaşıyorlar.

Adsız Alkolikler gönüllülük esasına dayalı, hayatın her kesiminden kadın ve erkek ayırt etmeden bir araya gelerek ayıklığa ulaşıp, ayıklığı sürdürdükleri dünya çapında bir gönüllüler topluluğu. Topluluk gönüllüleri birbirlerinin sadece ismini biliyor ve üyeler arasında da hiyerarşik üstünlük bulunmuyor.

Adsız Alkoliklere gönüllü üye olmak için tek şart içkiyi bırakma arzusunun olması. Alkolle sorunu olduğunu söyleyen ve bırakma arzusunda olan herkese kapısı açık. Hiçbir grup, tarikat, siyasi örgüt ya da kuruluşa bağlı olmayıp tek amaçları ayık kalmak ve bu yaşam biçimini seçen kişilere yardımcı olmak.  Konuyla ilgili bilgi veren Adsız Alkolikler Edirne Topluluğundan Ayşe Hanım, grubun ilk önce Amerika’da iki alkolik tarafından kurulduğu, dünya genelinde örgütlü bir yapı olmakla beraber Türkiye’de de 30-31 ilde aktif olduğunu belirtti.  Türkiye’de 23-24 yıldır faaliyetlerine durmadan devam eden topluluğun Edirne gönüllüsü Ayşe Hanım,  Edirne’de alkol tedavisi olan veya sonrasında alkole karşı mücadele etmek isteyen her yaş grubundan kadın veya erkeğin katılabileceğini belirtti. Edirne’de iki kişi olarak yollarına devam ettiklerini belirten Ayşe Hanım, seslerini duyurmak istediklerini ve sayılarının artarak güç birliği içinde alkole karşı mücadele etmek istediklerini vurguladı.

 

“BEN ALKOL KULLANMIYORUM. ÇOCUĞUMUN VE YAŞADIĞIMIZ SORUNLAR İÇİN KATILDIM”

Ayşe Hanım çocuğunun alkol bağımlısı olduğunu ve bununla beraberinde yaşanan sorunları çözmek için Adsız Alkolikler dayanışma topluluğuna katıldığını belirtti. Ayşe Hanım, sadece alkol bağımlılarının değil yakınlarının da düzenlenen toplantılara katılabileceğini belirterek Adsız Alkolikler hakkında; ”Bizim esas gayemiz; ayık kalmakla, ayık kalmak isteyen insanlara yardım elini uzatmak. Hedefimiz alkol bağımlıları ama madde bağımlıları da derneğimize katılabilir. Şimdi bu grupta ’12 Basamak’ diye bir program var. Beni ilgilendiren ve derneğin devamını sağlayan basamaklardır. Bu 12 basamak alkolden ziyade bendeki kişilik bozukluklarını, karakter kusurlarını da gideren bir program. Mesela alkolü bıraktım iş bitti mi? Hayır. Beni alkole götüren nedenler neler? Sadece alkol bağımlıları değil, yakınları da düzenlediğimiz toplantılara katılabilir. Ayrıca durum ve kişilik bozukluğunu da durdurabiliyoruz. Günlük ve haftalık programlar yapıyoruz. Alkol bağımlısı ve yakınlarının Adsız Alkolikler programı ile sorunlarınızı durdura biliyorsun. Hafta sonları dâhil uygun olan günlerde toplantılar düzenleyebiliriz. Eğer biz bu hastalığı taze tutmazsak tekrar maddeye dönme şansımız daha çok. Burada 4 ayda bir seçim yapılır. Burada otorite, unvan, mevki, makam yok. Başkan, sekreter ve muhasebecimiz ve günlük nöbetçilerimiz vardır. Türkiye’nin dört bir yanında haftada birer gün olmak üzere 2 defa Alkol ve Madde Tedavi Merkezi (AMATEM) hastanelerine mesaiye giden arkadaşlarımız var. Hepsinin adı gönüllü hizmetkârdır. Gönlü olmayana sen yap yok, birlikte yapalım burada var. Maddi fonumuz yok. Şimdilik 2-3 kişi toplantı yapıyoruz. Bir sepetimiz var onların arasında dolaştırılıyor. Olan iki lira atıyor. Gönlünden ne koparsa derler ya işte aynı o şekilde ama mecbur değil. O gelen parayla topluluğun giderleri karşılanıyor. toplantılarımızı yaptığımız yerin giderlerini çayını, kahvesini ,bisküvisini alıyoruz o toplanan parayla. Dışarıdan gelen hiçbir katkıyı kabul etmiyoruz. Mesela bizim yaptıklarımızı sevmiş veya desteklemek isteyip, 2-3 bin lira verirseniz veya teklif ederseniz almayız. Çünkü geleneklerimiz var. Basamaklar kadar geleneklerimiz de önemli. Yaklaşık 23-24 yıldır bu grup var ve gelenekler sayesinde bu günlere geldi. Şuan bu grupta bine yakın arkadaşımız var. Edirne’de de bunu duyurmak istiyoruz. Yaşanan sıkıntıları el birliği ile konuşmak, anlatmak ve çözmek istiyoruz. Adsız Alkolikler topluluğunda herkes birbirinin doktoru gibi. Siz konuşurken ben kendimden bir şeyler buluyorum. Ben konuşurken siz kendinizden bir şeyler buluyorsunuz.” dedi.

 

“O KADAR BÜYÜK FARK VAR Kİ AİLEMİN İSTİKBALİ DEĞİŞTİ”

Üyeler arasında sadece alkolikler yok, aile fertlerine yardımcı olmak amacıyla gelenler de var. Onlardan biri olan İstanbul’daki Adsız Alkolikler topluluğu gönüllüsü Hakan Bey, eşinin alkol bağımlılığına çare bulmak için gruba gelmiş. Alkolizmin bir aile hastalığı olduğunu söyleyen Hakan Bey, geliş sebebinin kendini iyileştirmek ve bağımlı eşine yardım etmek olduğunu söyledi. Hakan Bey, ”Eşim içerken benim, çocuğumun, çevremin bundan muzdarip olduğunu öğrendim. Onun, beyinde bir hastalık olduğunu kabul ettikten sonra eşime bakış açım değişti. Evet bu hasta. Yapacak hiçbir şeyim yok. Kendi istemezse ben ona hiçbir şey yapamam. Ondan sonra kendi davranışlarımı değiştirmeye başladım. Eşime karşı bakış açım değişti, çocuğumu karşı nasıl davranmam gerektiği değişti. Kendi içsel yolculuğuma dönerek, kendimi geliştirdim. Adsız Alkolikler bana kendimi armağan etti. Buranın önemi belki bir yılda anlaşılamayabilir ama uzun süre gelince, buranın nasıl bir yer olduğu, buranın olmazsa olmaz bir yer olduğu ancak o zaman kavranır. Eşim buraya gelmiyor ama benim buraya gelmem evdeki davranışlarımı değiştirdiği için eşim kendine gelmeye başladı ve eşim şuanda o yoğun aktif dönemden haftada bir, ayda bir, 3-4 ay içmediği döneme geldi. Aynı evde yaşarken diyalog kuramazken şimdi sohbet edebiliyoruz. Bir takım şeyleri paylaşabiliyoruz. Bunları söylerken belki çok basit görünebilir ama benim için uçurum. O kadar büyük fark var ki ailemin istikbali değişti” şeklinde konuştu.

 

“ALKOL ALMADAN YÜRÜYEMİYORDUM”

Üyeler arasında 27 yıllık bağımlılık dönemi yaşayan ve daha sonra bırakanlar da var. Onlardan biri olan Ünsal Bey, alkolle birlikte bütün düzeninin bozulduğunu ifade ederek;  ”27 sene ağır bir şekilde alkol kullanılmışlığım vardır. Ama bu 27 senenin ilk 10 senesi o zamanki düşüncelerimle güzeldi. İkinci 10 senesi artık alkolü günlük içmeye başlamıştım. Geri kalan 7 senesinde artık alkol beni içmeye başlamıştı. Alkol almadan yürüyemiyordum, tıraş olamıyordum, çorbamı kaşıklayamıyordum. Alkol alınca titremelerim duruyordu. Defalarca aile bireylerim ve kendim çare aradık bunu nasıl durdururum diye. Değişik yöntemle denedik olmadı. Gazi Üniversite’sinin alkol ve madde bölümüne yattım. 40-50 gün süren bir tedavi neticesinde hastaneden taburcu oldum. Benim hastaneye yatma sebebim bırakmak değildi. İşte biraz tedavi olayım ondan sonra az az içerim amacı vardı. Daha sonra ikinci bir tedavi dönemim yine oldu. O dönemle birlikte bu grubun ismini duydum ve sıcak bakmaya başladım. Hastaneden 2001 yılında taburcu oldum ve o günden sonra buradakilerin desteğiyle de ağzıma daha sürmedim. Ben bırakmak istedim ama benim isteğimle olmuyordu. Bilgi sahibi kişilerden destek almam gerekiyordu. Bu zamana kadar içmedim ama bazen istek yine geliyor. Bu isteği buradaki deneyimli kişilerin verdiği bilgiler doğrultusunda atlatmayı öğrendim. 20 dakika süren bir istek bu. O ara ona engel olmak için bir huzur duamız var onu yapıyorum, telefon terapisi yapıyorum ya da tatlı yiyorum alkol isteğini bastırmak için. Eşim 20 gün önce karaciğer ameliyatı geçirdi eğer benim aktif dönemimde olsaydı benim içmem için çok büyük bahaneydi. Fakat artık onu içerek destek olamayacağımı öğrendim grupta. Onun yanında olmam gerektiğini böylece onun da huzuru, mutluluğu bulacağını öğrendim. Kızımın düğünüydü, o dönem 5 senelik ayığım, içmiyorum. Alış verişe gitti. Ayakkabı alacaktık. Gidip usulca kızımın ayakkabısını kaldırdım, ayakkabı numarasını öğrendim. Babaydım ama kızımın ayakkabı numarasını ayıklıktan sonra öğrenebildim. İçtiğim zamanlar almamış mıydım ayakkabı? Almıştım. Ama kendi zevkime, ayakkabı numarasını bilmeden alıyordum.” ifadelerini kullandı.