Edirne’nin üretici kadınları İlhan Koman Parkı’nda el emeği, göz nuru işlemelerini satarak ev ekonomisine katkı sağlıyor. Üretici kadınların bazıları da sattıkları ürünlerle torunlarının ve çocuklarının eğitim masraflarını karşılıyor.
Geçim sıkıntısı yüzünden kızı ve damadının yanında yaşamak zorunda kalan Şükriye Dolap,evde ördüğü ürünleri ilhan Koman Parkında açtığı stantta satarak torunlarının eğitim masraflarına katkı sağladığını ifade ederek şöyle devam etti; “Buraya başvuru yaptım. Bir buçuk 2 aydan beri burada satış yapıyorum. Edirne Belediye Başkanı Recep Gürkan’a çok teşekkür ederim. Bize bu imkanı sunduğu için. Burada evde ürettiğim ürünleri satmaktayım. Eşim koah hastası olduğu için çalışamıyor. Kendim emekli değilim. Eşim emekli. Buradan kazandıklarımla torunlarıma katkıda bulunuyorum. 2 torun okutuyorum. Ev bütçesine katkıda bulunuyorum. Kredi borcumuz olduğu için eşimin emekli maaşı çok yetersiz. Tamamıyla maaşımız kesiliyor ve elimize hiç para kalmıyor. Şu anda ben kızım yanında oturmaktayım. Kira bile ödeyemiyorum. Kızım ve damadımla oturuyorum. Buradan kazandığım çok şükür yetiyor. Buradan biriktirdiklerimle torunlarımın eğitim masraflarına katkıda bulunuyorum. Evimin ekmek parasına katkıda bulunuyorum. Pandemi sürecinde kızımın işleri bozuldu, çalışamadılar. Evde ürünlerimiz internet üzerinden satamadık. Buraya geldik, burada satıyoruz. Burada çok mutluyuz. İyi arkadaşlık ilişkilerimiz var”dedi.
13 yıldan beri tezgah açıp kendi el emeği ürünlerini satarak evinin bütçesine katkı sağlayan 53 Yaşında Gülten Arda, “Öğrencim var İzmir’de Üniversite okuyor buradan kazandıklarımı ona göndermeye çalışıyorum. Eşim emekli ama 13 yıldan beri devamlı buraya çıkarak katkıda bulunmaya çalışıyorum evin bütçesine. Bazen hiç satışta yapamadığımız oluyor tabi ki,yinede buna şükür. Bu işler kısmet işi. bebek yeleklerimiz, şallarımız, battaniyelerimiz var. Kendim örüyorum hepsini” dedi.
58 Yaşında olan Münire Göçmen ise, “Haftanın üç günü buraya geliyorum hafta sonu da torun bakıyorum. El emeği göz nuru emeklerimizi sergileyerek satmaya çalışıyoruz. Bu ördüğüm ürünleri örerken hem kendimiz terapi oluyoruz, hem de ailemizin bütçesine katkı sağlıyoruz. Eskiden bu ürünler çok ilgi görüyordu şimdi pandemi var diye işler biraz durgun ama bereket versin ama yetmese de kazandığım parayı mutfak ihtiyacım ne varsa orada kullanıyorum. Çocuk evlendirdim borcum var biriktirip onları ödüyorum. Yaşam şartları çok ağırlaştı” dedi.
Geçim sıkıntısı yüzünden kızı ve damadının yanında yaşamak zorunda kalan Şükriye Dolap,evde ördüğü ürünleri ilhan Koman Parkında açtığı stantta satarak torunlarının eğitim masraflarına katkı sağladığını ifade ederek şöyle devam etti; “Buraya başvuru yaptım. Bir buçuk 2 aydan beri burada satış yapıyorum. Edirne Belediye Başkanı Recep Gürkan’a çok teşekkür ederim. Bize bu imkanı sunduğu için. Burada evde ürettiğim ürünleri satmaktayım. Eşim koah hastası olduğu için çalışamıyor. Kendim emekli değilim. Eşim emekli. Buradan kazandıklarımla torunlarıma katkıda bulunuyorum. 2 torun okutuyorum. Ev bütçesine katkıda bulunuyorum. Kredi borcumuz olduğu için eşimin emekli maaşı çok yetersiz. Tamamıyla maaşımız kesiliyor ve elimize hiç para kalmıyor. Şu anda ben kızım yanında oturmaktayım. Kira bile ödeyemiyorum. Kızım ve damadımla oturuyorum. Buradan kazandığım çok şükür yetiyor. Buradan biriktirdiklerimle torunlarımın eğitim masraflarına katkıda bulunuyorum. Evimin ekmek parasına katkıda bulunuyorum. Pandemi sürecinde kızımın işleri bozuldu, çalışamadılar. Evde ürünlerimiz internet üzerinden satamadık. Buraya geldik, burada satıyoruz. Burada çok mutluyuz. İyi arkadaşlık ilişkilerimiz var”dedi.
13 yıldan beri tezgah açıp kendi el emeği ürünlerini satarak evinin bütçesine katkı sağlayan 53 Yaşında Gülten Arda, “Öğrencim var İzmir’de Üniversite okuyor buradan kazandıklarımı ona göndermeye çalışıyorum. Eşim emekli ama 13 yıldan beri devamlı buraya çıkarak katkıda bulunmaya çalışıyorum evin bütçesine. Bazen hiç satışta yapamadığımız oluyor tabi ki,yinede buna şükür. Bu işler kısmet işi. bebek yeleklerimiz, şallarımız, battaniyelerimiz var. Kendim örüyorum hepsini” dedi.
58 Yaşında olan Münire Göçmen ise, “Haftanın üç günü buraya geliyorum hafta sonu da torun bakıyorum. El emeği göz nuru emeklerimizi sergileyerek satmaya çalışıyoruz. Bu ördüğüm ürünleri örerken hem kendimiz terapi oluyoruz, hem de ailemizin bütçesine katkı sağlıyoruz. Eskiden bu ürünler çok ilgi görüyordu şimdi pandemi var diye işler biraz durgun ama bereket versin ama yetmese de kazandığım parayı mutfak ihtiyacım ne varsa orada kullanıyorum. Çocuk evlendirdim borcum var biriktirip onları ödüyorum. Yaşam şartları çok ağırlaştı” dedi.
